speelweekend 18-19 april
๐๐ฒ๐ง๐๐ญ๐ญ๐๐ง ๐ ๐๐ค๐ฅ๐จ๐ฉ๐ญ, ๐ก๐จ๐จ๐๐๐ฌ๐ญ๐ฎ๐ค ๐๐๐ ๐๐ฌ๐ฅ๐จ๐ญ๐๐ง ๐ฆ๐๐ญ ๐ซ๐๐๐ก๐ญ๐ ๐ซ๐ฎ๐
De laatste match van de play-downs begonnen we met de moeilijkste papieren. Er was nog een waterkansje om onszelf te redden, maar we hadden het niet meer in eigen handen. Bovendien trokken we naar Eynatten, dat in deze play-downs nog geen enkele match had verloren. De opdracht was dus helder: een zo goed mogelijk resultaat neerzetten en er vooral nog รฉรฉn keer alles uit halen. Coach Robin kon daarbij voor het eerst in lange tijd rekenen op een quasi volledige kern; alleen in doel moest Rahul het in zijn eentje klaren.
Tactisch zat het plan goed in elkaar. Met een hoge 5-1-verdediging probeerden we Kedziora zo veel mogelijk uit de wedstrijd te houden, en dat lukte ook. Hoedje af voor het verdedigende werk dat werd geleverd, zowel door de starters als door de invallers, die zonder kwaliteitsverlies hun minuten pakten. Robin kon daardoor doorwisselen, jongens even rust gunnen en toch een hoog niveau in de organisatie houden. Dat was ook op het veld zichtbaar. We begonnen scherp, kwamen via Daan, Gilles en Gustave op voorsprong en hielden Eynatten lange tijd onder controle. Aan de rust stonden we verdiend 15โ16 voor.
Na de pauze bleef de wedstrijd op hetzelfde elan doorgaan. We bleven goed mee, maar twee gelijktijdige tijdstraffen hakten op een lastig moment in op de wedstrijd. Eynatten greep die fase volwassen aan en draaide de stand om naar 19โ17. Toch zijn we ook dan niet door het ijs gezakt. We hielden het verschil beperkt, bleven kalm en vonden opnieuw de aansluiting via onder meer Dennis, Tom en Kobe. Vanaf dat moment werd het een wedstrijd op het scherpst van de snee: puntje achter, gelijk, puntje voor, opnieuw gelijk. Eynatten maakte met nog vijftien seconden op de klok de 29โ29, maar ook dat was niet het einde. In de slotseconden viel de bal nog bij Kobe, die de winning goal op zijn naam schreef: 29โ30.
Het is een deugddoende overwinning, zeker na een lastig seizoen waarin blessureleed ons uiteindelijk te vaak heeft afgeremd. Kortrijk won op Hubo en verzekerde zich zo, net als Hubo een week eerder, van het behoud. Proficiat aan beide clubs. Wij zakken nipt, maar met deze prestatie kunnen we dat wel met opgeheven hoofd doen. Deze jonge ploeg heeft nog mooie momenten voor zich, dat was ook in Eynatten alweer zichtbaar. Voor de jongens die stoppen, was dit bovendien een mooie manier om af te sluiten: strijdend, als collectief en met een overwinning. Zoals de handbalsport op zijn mooist is.
Speelden voor DB Gent:
Rahul Jaswal (k), Kobe Verschraegen (5), Dennis Huysentruyt (2), Simon Vanakker, Stian Christiaens (3), Gรฉrard Sovet, Gustave Lorrรฉ (5), Gilles Broekaert (2), Lukas Debergh (2), Sibrecht Use, Tom Moerman (2), Thomas Lesage (2), Brendan Meulmeester, Wannes Dedain (4), Daan Vrancken (3).


